شخصی

گاهی  مسیر جاده  به  بن بست  می رود                  

گاهی   تمام   حادثه   از دست  می رود

گاهی همان کسی که  دم از عقل  می زند               

در راه هوشیاری  خود ، مست  می رود

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست           

وقتی که قلب خون شده بشکست،می رود

اول ، اگر چه  با سخن  از عشق  آمده                        

آخرخلاف  آنچه  که  گفته ست ،می رود

گاهی  کسی  نشسته  که  غوغ ابه  پا کند                   

وقتی غبار  معرکه   بنشست  ،  می رود

اینجا یکی  برای  خودش  حکم  می زند                 

آن  دیگری همیشه  به  پیوست  می رود

این  لحظه ها که  قیمت  قد کمان  ماست                 

تیری است بی نشانه که ازدست می رود

بیراهه ها  به مقصد خو دساده می رسند                

اما  مسیر  جاده  به   بن بست  می رود

وای ازغرور تازه  به  دوران رسیده ای               

وقتی  میان   طایفه ای   پست  می رود

هرچندمضحک است وپرازخنده های تلخ         

برما هر آنچه لایقمان  هست ،  می رود

دکتر افشین یداللهی